بايد خرج كنم                                                           خراج اين شبها حروفندو

با يد  اين حروف را                                                      حراجي از همين حالا

به حرف در بيا ورم                                                      شروع مي شود

حتي اگر صدا از                                                           الف

من فرار كند                                                                آيا كسي هست كه تب ناك

بايد چمدانم را ببندم                                                    آن لبها را

بايد من راهي                                                               روي لحظه هاي غريبه

اين شبهاي مجهول بشود                                               مردي كشيده باشد

هر چند كه بوي                                                          دختر را

دود از آن دور ها                                                         آيا كسي پريده از

دختري را                                                                   پنجره يك شب سرد

به ياد بياورد                                                                 مرا

هر چند كه هوا هنوز                                                   روياي آن لحظه شو

تنناك لحظه هاي دخترانه                                             مي خواهم شبي شوم

من باشد                                                                     فرو رفته در گرمناك تن يك مرد

بايد استشمام شوم                                                        مرور سايه ي يك خاطره

و بگزارم پرنده در قفس                                              در خياباني دور

 نقاشيم                                                                       بايد خرج كنم

آنقدر بماند                                                                 خراج لحظه ها صداست

كه  تماماً آواز شوم                                                        مي خواهم فرياد شوم

وشعري مرا با صدايي                                                   تا گلوي دختر چند سال بعد

بلند بخواند                                                                 مرا آوازكند

كسي كه شبيه                                                              و آواز من پخش تمام نيمكره

هيچ كس                                                                    مي خواهم خرج شوم

مرا به ياد نمي آورد                                                      بايد خرج كنم

بايد خرج شوم                                                             حروف خراج چند سال پرنده ايست كه

تا خرجي                                                                     توي قفس كودكيم مانده

 شبهايي كه پاسوزم شده اند را                                       بايد خرج كنم

مي دانيد كه                                                                بايد خرج شوم

بايد كسي گله وهمناك اصوات را نظمي بدهد

مي خواهم آواز بشوم

 تا شعري مرا با صداي بلند                                                     بهار86

توي تمام كوچه هايي كه

كودك آينده ام

 در آن مشق مي شود

پخش كند

بايد خرج شوم


 

نوشته شده توسط زیبا آزادی در شنبه 1386/05/20 ساعت 11:1 موضوع | لینک ثابت