.....

فرو رفتن در لحظه ها           

در خود فرو رفته ام                                           نميشود سرش را در آورد

تازهُ تازه                                                            زايمان واژه سخت است

مزاحم نشويد                                                    و ژنتيك اين نوزاد سي ثانيه اي

دستان عاريتي                                                   به لبخند هيچ شبيهي

مال همين لحظه                                                          نزديك نيست

اند و                                                                             نزديك نيستم

همين خواب                                                        

خدا هم اگر بخواهد                                              در خود فرو رفته

 نمي دهم                                                                    و انار از انار

در خود فرو رفته ام                                             لمبو شده

و تا لحظات ديگر                                                    پستانهايم

انگور از انگور                                                          را

سر مي رود                                                              رها كنيد

حوصله من                                                               عاريه ايند

هم حدي دارد                                                         براي خوابي كه قرار است ببينم

اين حس سمج و لزج عجول                                  قرض گرفته ام

را                                                                              گفتم كه

از روياي گندم                                                         رهايم كنيد

گرفته ام                                                                  بگذاريد دختر

تازهُ تازه است                                                         آنقدر روي بوم بنشيند

پايتان را لك اين رويا نكنيد                                   كه دست از سر نقاش

بگذاريد                                                                    بردارد آن حس سمج

دستهايتان تا ته مشق بروند                                    كه من باشم

بي مشق كه نمي شود                                             آخر در خود فرو رفته ام

 تن سياه رويا شد                                                    تازه تازه

شلاق شلاق                                                             مزاحم نشويد

ولا غم

بي ال از هيچ طويله اي                                    بهار 86

اندوه قرون را پشت سر مي گذاريم  مي خواهيم در بهار ايرانيمان  تن و جان را گوش كنيم و بسپاريم گوشمان را به آواي خوش زاگرس و طنين پرشكوه آبشارهايش ،كه واژگان اساطيرند و در اين جشنواره واژگاني اساطير شما خوبان را فرا مي خوانيم به همصدايي و همشنوايي با آواي خوش اساطير ديارمان

                                                                                                           سپاس