واژه اساطير

راز يك مكاشفه

 

فدريكو !                                                     دستم را بگير

مردي كهخ آن سوي                                     بگذار دور آخر را

دايره                                                           با هم برويم

 ايستاده                                                     بگذار

چه قدر شبيه است به                                    در سويل تن گرمم

مردي كه                                                     همه چيز

آن سوي چمن زار                                        به اپراي دستان تو

پستان هخاي كولي را در دست گرفته               ختم بشود

سويل را آواز مي كند                                  مگر نمي داني

چه قدر شبيه است به                                   كه دستان شاعر

فدريكو!                                                      اعجاز

مردي كه رأس چنار كوك مي شود                    مي كنند

در شب همان ترانه                                        مرا

كه مي خواندي                                        بنواز

فدريكو!                                                       اين دختر

چشمهايم را به چاپ رساندم                        كم از شعر هاي تو ندارد

مي خواهم حقايقي روشن شود                   بنواز

در هيفا                                                  مرا

 يعقوب خدا را لنگ كرده                         بنواز

در گرنادا

مردي رهگذر

معشوقه ات را به كام مي كشد

در لاس وگاس

كازينو ها

به احترام يك شعر راك

كلاه بر مي دارند

فدريكو!                                     

 

نوشته شده توسط زیبا آزادی در سه شنبه 1385/12/08 ساعت 11:51 موضوع | لینک ثابت

                                     زمين نمي داند انگور چه طعمي دارد

 

من زمين را گريسته ام                                          براي اينكه زمين بداند

من زمين را هزار بار رفته ام                                       انگور چه طعمي دارد

و زمين هر بار                                                             زن

مرا .......                                                                 جو گندمي اين رديف آخر

كدام زمين ؟                                                        براي اينكه همه بدانند

كدام شب                                                          حوا بي استنشاق خودش

تو را به خاطر مي آورد                                            هيچ چيز زمين جور نمي شود

براي دور زدن                                                       بي راه مرو

اينجا                                                                     راه مرو

هيشه خاطري هست                                               نشسته هم ميتواني مادر زمين بشوي

براي رفتن، نماندن                                                          گفتم كه

براي بار آخر                                                               من اين زمين را قبلاً رفته ام

مي گويم                                                             وقتي كه سيصد به

زمين را من گريسته ام                                      شصت و پنج روز نرسيده بود

در شب نودم                                                          وقتي كه

كه ياد گرفتم                                                      همه چيز براي يك آبستني غريب اماده مي شد

نزديك شدن دو كلاغ به هم                                    آ

يعني                                                                   ماد گي ما

افتادن سومين كلاغ                                           پر است از نرينه هاي

وآغ                                                               مسقوطي

كه ممكن است                                            كه سرنوشتشان را روي هيچ كروموزومي حك نكرده اند

به ته الاغ                                                          زمين را برو

وداغ كه ممكن است                                        و ما را 

به ما تحت                                                    كه نا خود آگاه آمده ايم

 آدم                                                               غنيمت بشمر

براي اينكه همه بدانند                                   بلاخص حالا كه فصل انگور نرسيده

كه آدم از انگور نيفتاده                                       بلاخص حالا

زن انگوريش كرد                                                                    زيبا آزادي 

 

 

نوشته شده توسط زیبا آزادی در سه شنبه 1385/12/08 ساعت 11:50 موضوع | لینک ثابت